Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010

Πολύ αίμα!

Τι ωραίος τίτλος για πρώτη ανάρτηση του νέου μου ιστολογίου! Και τι τίτλος: γεμάτος αναμνήσεις...
Ήταν η εποχή που είχα πρωτοξεκινήσει ν'ασχολούμαι με το στοίχημα πριν μια δεκαετία ('99 για την ακρίβεια) όταν τέλος πάντων είχα γνωρίσει στο αρκετά "φρέσκο" στην Ελλάδα και στοίχημα και διαδίκτυο πολύ κόσμο ο οποίος είχε τρελαθεί στα κέρδη! Μιλάμε ότι αισθανόμουν παντελώς άσχετος με αυτά που διάβαζα, οι άλλοι χέζονταν στο τάλαρο κι εγώ κάθε τόσο αγόραζα και νέο κουβά διότι ο προηγούμενος δεν με χώραγε μέσα! Μια από τις χαρακτηριστικές τους εκφράσεις ήταν και το "πολύ αίμα", επειδή δήθεν το είχαν πιει από τους μπούκηδες! Ως λογικός άνθρωπος, λοιπόν, αποφάσισα να παρακολουθήσω για να μάθω (αυτό μάλλον δεν το περίμεναν) με αποτέλεσμα να ανακαλύψω ότι το πολύ αίμα ήταν τελικώς νεράκι (μην πω κάτουρο δηλαδή) και μάλιστα μετά λήξεως των αγώνων!

Προ αγώνων, ο αγώνας Βραδυποριακού-Ταλαιπωριακού παιζόταν/προτεινόταν αναφανδόν άσσος, αλλά μετά τη λήξη στήνονταν πανηγύρια για το μεγαλειώδες διπλό! Και 'ντάξει, να αλλάξεις την τελευταία στιγμή μια φορά την επιλογή σου, το'χω κάνει κι εγώ. Αλλά να το αλλάζεις κάθε φορά, κάτι δεν πάει καλά!

Σταμάτησα να παίζω στοίχημα πριν από 4 χρόνια όταν πάνω κάτω είχα υπολογίσει ότι ήμουν στα λεφτά μου και μετά από μεγάλο αγώνα. Ο λόγος ήταν ότι είχα αρχίσει να παρασύρομαι, κάτι που με χάλαγε γενικώς και ειδικώς. Επειδή λοιπόν έβλεπα μπροστά μου έναν δρόμο που κατέληγε σε γκρεμό, έβγαλα το μαχαίρι και τον έκοψα. Εξάλλου για να κερδίσω είχα μπει στο στοίχημα και όχι για να χάνω. Το περίεργο ήταν ότι ενώ διάβαζα πολλές ώρες τη βδομάδα ειδήσεις, ενώ ασχολιώμουν με στατιστικά, ενώ ήμουν καλός (πάντα τηρουμένων των αναλογιών), παρασυρόμουν από τον ίδιον μου τον ενθουσιασμό.
Εδώ και αρκετούς μήνες μου γύρναγε στο μυαλό να ξαναξεκινήσω. Είναι ωραίο το στοίχημα αρκεί να έχεις μέτρο και να μην είσαι άρρωστος με αυτό. Έτσι, πήρα απόφαση να φτιάξω αυτό το φτωχό πλην τίμιο βλόγι, μέσα σε όλα και για να θυμηθώ το ενδοξότατο στοιχηματικό παρελθόν μου! Πολλά πράγματα εδώ μέσα -που δεν έχει σημασία να τα καταλάβετε εσείς- έχουν σημασία για 'μένα μιας και μου θυμίζουν πολλά! Γι'αυτό πχ και εδώ θα υπογράφω ως ο Καγκουρού του Δυστοιχήματος (όνομα που παραπέμπει στο παρελθόν!), γι'αυτό και το βλόγι λέγεται rombabet, διότι οι περισσότεροι που ασχολούνται με το στοίχημα γίνονται ρόμπα δίχως καν να το καταλαβαίνουν κι ενώ διατυμπανίζουν το ακριβώς αντίθετο! Και εδώ μέσα δεν θα δίνουμε κέρδη, θα μοιράζουμε αφειδώς κουβά να'ούμ!

Η αρχική μου πρόθεση είναι να γράφω κάποιες ειδησούλες από Γερμανία που πάντα μου άρεσε (γαμώ τα στημένα τους μέσα), συν τι θα παίζω ευελπιστώντας ότι θα μπορέσω να τηρώ και έναν πίνακα προόδου -θα προσπαθήσω δε, σύντομα να εξηγήσω και με ποια στρατηγική θα ξεκινήσω. Βασικά για'μένα το κάνω, για να οργανώσω κάποιες τακτικές που είχα στο μυαλό λίγο πριν κόψω το κουμάρι. Επίσης, αν και πάντοτε θα διαβάζω και ό,τι άλλο με ενδιαφέρει, μπορεί να πέφτει (τι μπορεί δηλαδή...) κάποια πρόταση από άλλα πρωταθλήματα. Όλα θα γίνονται με χαβαλέ μεν, απολύτως οργανωμένα και με λογική δε. Με τον καιρό θα εξηγήσω με απλό τρόπο (και όχι με τάχα μου επιστημονικό) απλά πράγματα, τακτικές κλπ.

Στην περίπτωση που έστω κι ένας μπει ποτέ να διαβάσει εδώ μέσα, του συνιστώ να μην ακούσει το παραμικρό: στοίχημα παίζεις επειδή εσύ έπεισες τον εαυτό σου και όχι επειδή σε έχει πείσει κάποιος άλλος. Κουμάντο κάνω μόνο στην δική μου τσέπη και σε καμία άλλη. Αν όμως μπει ποτέ κανείς εδώ, θα του συνιστούσα να προσπαθήσει να μάθει από τα δικά μου λάθη, τα οποία όχι μόνο δεν θα κρύψω αλλά θα σχολιάσω αφειδώς στο μέλλον. Διότι έχω υπάρξει από τους ελάχιστους παίκτες στοιχήματος στην Ελλάδα που ανέκαθεν πίστευα και διαλαλούσα ότι στον τζόγο η μάνα δεν χάνει ποτέ. Και το στοίχημα είναι τζόγος και μάλιστα ύπουλος. Γι'αυτό και μακροπρόθεσμα δεν μπόρεσα να την κερδίσω, ενώ όλοι οι άλλοι έκαναν... πάρτυ.

Τα υπόλοιπα, επί του πιεστηρίου.
Καλό κουβάδιασμα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου